19 februari 2017

Rotiplaten zelf maken



Rotiplaten kan je gelukkig kopen. Tegenwoordig zijn ze op veel plekken verkrijgbaar. Toch maken mensen ze zelf. Je kunt zelf de vulling kiezen, je kunt zelf bepalen hoeveel zout er in gaat (ik vind ze te zout uit de winkel). Maar goed, meer dan de liefde voor gele erwtenvulling of de afkeer van zout moet het toch een raar soort van zin in een rotklus zijn, die een mens ertoe drijft om zelf rotiplaten te maken.


Waarom? Aan de boodschappen kan het niet liggen. Wat bloem en water (geen zout in het deeg. Verder een vulling van gele erwten of aardappelen, wat specerijen en zout. Dat was het. Nee, de klus zit hem in het proces zelf. Met al die simpele ingrediënten kan je precies goed gare, dunne, net taai genoege platen bakken met een goed smakende, gelijk verdeelde vulling. Maar het kunnen ook dikke kapotte harde platen zijn waar de vulling al bij het uitrollen uit verdwenen is. En het verschil tussen die twee uitersten zit hem niet in één enkele truc, maar in een oneindig aantal valkuilen die je moet zien te omzeilen.


Omdat zowel de platen als de curry waarmee je ze vult flink wat tijd kost, maken mensen rotiplaten vaak op voorraad. Je kunt ze namelijk prima invriezen. Ik geef hier het recept voor 12 stuks. Wij houden daar niet zo heel veel van over met het gezin, maar voor mensen met wat minder groeischeuten zijn 1-2 platen echt wel genoeg.


En wat kan ik dan nu nog over de bereiding zeggen na de intro? Voordat ik over de details begin zou ik toch vooral willen benadrukken dat je dit heel vaak moet doen. Dat het ook bij ervaren mensen weleens mislukt. Dus je moet er vooral plezier in houden en niet bang zijn om het eens over een andere boeg te gooien. Er is niet één goede manier. Als bijvoorbeeld het deeg bij het uitrollen erg aan de rand gaat zitten kun je het best terugduwen. Als je denkt dat het wel erg veel vulling is, doe dan gewoon wat minder. Volg je intuïtie. En blijf vooral doorgaan!


De beste resultaten heb ik behaald met nogal zacht deeg en nogal stevige vulling. Is je vulling erg zacht en je deeg juist stevig, dan is er meer kans dat de vulling tijdens het uitrollen aan de zijkanten uit de roti wordt geperst. Soms lukt het dan ook niet om de roti tot het goede formaat uit te rollen. Ik heb toch maar een foto gemaakt van hoe dat eruit ziet, vooral om jullie te laten zien dat mislukken er echt bijhoort.


Het uitrollen doe ik met zo min mogelijk bloem. Sommige recepten schrijven alleen een beetje olie voor, maar bij wat soepeler deeg werkt bloem voor mij beter. Eenmaal klaar zijn deze platen overheerlijk met de curry, die ik vaak al op een andere dag heb gemaakt. Het recept voor de curry met kip en kouseband vind je hier.



Rotiplaten gevuld met gele erwten
(voor 12 stuks)

250 gram gele erwten
een eetlepel gemalen komijn
wat garam masala of koriander
een flinke snuf chilipoeder
1 tl zout

500 gram bloem
300-320 gram water
1,5 tl bakpoeder
1 tl suiker

1. Kook de erwten 12 minuten. Giet ze af, laat ze afkoelen (spreid ze uit op een groot bord) en maal ze fijn in de keukenmachine met de specerijen en eventueel nog een eetlepel olie als het mengsel dan beter langs de messen loopt.
2. Kneed deeg van de bloem, waardoor je eerst de bakpoeder en suiker hebt geroerd en het water. Houd het deeg iets aan de zachte kant, voeg zo nodig nog een of twee eetlepels water toe. Laat het afgedekt rusten tot de vulling helemaal klaar is.
3. Verdeel de vulling in 12 porties en kneed er bolletjes van. Snijd het deeg in 12 stukken, dek ook de stukken af. Verwarm een koekepan of gietijzeren plaat door en door voor. Ik rol uit terwijl ik bak, je kunt ook die stappen scheiden. Pak een balletje vulling, leg het op een rondje deeg en sluit het deeg rondom het balletje. Duw het geheel voorzichtig plat tussen je handen. Rol het verder uit met een stok of deegroller. Ik gebruik daarvoor een klein beetje bloem. Dit is een lastige fase. Soms moet je het deeg wat terug naar het midden duwen, soms breekt je plaat en kun je niet anders dan hem dubbelvouwen.
4. Is de plaat eenmaal voldoende uitgerold, kwast hem dan in met wat olie en leg hem in de pan met de olie-kant naar beneden. Kwast ook de bovenkant in en keer als de onderkant begint te kleuren. Bewaar de platen in een theedoek tot ze allemaal afgebakken zijn.
 

18 januari 2017

Cranberry-appelcake


Een smeuïge cake , lekker zowel lauwwarm als koud. Met de frisheid van cranberries, maar niet te zuur, met een lekkere hint citroenrasp en genoeg kaneel om je op een koude dag door en door op te warmen. De cranberries lagen vooral rond Kerst volop in de winkel. Je kunt ook bevroren exemplaren uit de koeling gebruiken; ik ben vast niet de enige met Kerstresten... ook zo'n doosje uit de vriezer moet een keer op.

21 december 2016

Vanillekipferl


Bros, ongewoon bros, een zweem vanille, poedersuiker, boter en wat hazelnootsmaak, maar niet een echt hazelnootkoekje. Ik schrijf dit met nog vijf minuten tot ik echt, echt naar bed moet. Ik wilde de sfeer van die laatste Adventweek vasthouden en waar kan dat beter dan hier?

19 november 2016

Pittige paprika-zoete aardappelsoep


Een lekker ronde smaak en de verzuchting van een kieskeurige gast die verrukt was; genoeg reden om deze soep te bloggen. Ik gebruik zoete aardappel vaak in recepten waarin je ook pompoen zou kunnen gebruiken. Ik vind hem eigenlijk makkelijker. Wel hard om te snijden, maar goed te bewaren en makkelijk te schillen. En geen pitten!

5 november 2016

Gnocchi alla Romana


Gnocchi alla Romana: een supertraditioneel gerecht uit de Italiaanse keuken. Dan weet je het wel. Niet al te veel ingrediënten, die wel allemaal van uitmuntende kwaliteit moeten zijn. Een hele rits aanwijzingen waarbij het erg lastig is om te onderkennen welke echt wezenlijk zijn voor een lekkere maaltijd en welke uit de folklore komen en nu alleen nog symbolisch kunnen zijn. Uiteindelijk is het allemaal de moeite waard natuurlijk: op de tafel staat een heerlijk gerecht, goed in balans, dat vooral goed past in een klassieke menu-opbouw van de Italiaanse keuken. Dit met de aantekeningen dat deze gnocchi alla romana het ultieme troost-eten opleveren. Zacht, romig en niet te weerstaan.

11 september 2016

Pasta met zon (citroen, erwtjes en spinazie)



Een heerlijke frisse pasta op een zonnige septembermiddag. De smaken zijn mooi gecombineerd en zorgvuldig opgebouwd, alles past. Bij het koken heb ik de ingrediënten eerst klaar gezet. De grap met dit recept is namelijk dat het supersnel klaar is maar smaakt alsof je er lang aan gestaan hebt. Dat komt door die zorgvuldige opbouw. Het is ingegeven door de keus van jongste uit een kookboek van Andy McDonald, de vegetarische kok. Ik heb er zoveel aan veranderd (de erwten vervangen tuinbonen, de ingelegde citroen vervangt verse citroen, spinazie vervangt rucola, parmezaan vervangt pecorino, peterselie vervangt oregano) dat ik bij Andy McDonald vooral de inspiratie heb gehaald....

27 augustus 2016

Zwetschgenkuchen - de perfecte pruimentaart


Zwetschgenkuchen is voor mij een warme herinnering. Hij wordt gebakken met kwetsen. Vers hebben ze groenig, niet al te zoet vruchtvlees en een donkerblauwe harde schil. Uit de hand zijn ze niet goed te eten. Bak ze en het wordt een feest van oranje en dieprood met een heerlijke zoete smaak. Omdat ze weinig vocht loslaten zijn ze ideaal om op een bodem van harde wener te bakken. Dat deed mijn oma dan ook altijd. Zij kon aan iedere straathoek kwetsen krijgen. In Nederland is dat wat lastiger. Kom ik dit soort pruimen tegen, dan sla ik onmiddellijk toe! Vaak hebben ze een puntige vorm, maar niet altijd. Ik ga af op de hardheid en de blauwige schil.