20 oktober 2017

Witte soep: soep van lichte groenten


De aroma’s van de stille, onopvallende venkel, selderij, koolrabi, preiwit, of courgette krijgen in deze soep de kans om zonder kleurige opdringerige collega-groentes een lentefeestje te vieren. Citroen of limoen maken hem af, maar het meest is deze soep eigenlijk gebaat bij de toevallige combinatie van wat er aan lichtgetinte groenten in de ijskast te vinden zijn. Na een blogpauze die langer was dan ik had gedacht pak ik de draad weer op en begin ik bij de recepten die nog lagen te wachten; deze soep is het hele jaar door goed te maken, zeker de witte groentes kennen eigenlijk geen seizoen. Er is altijd wel aanbod.

Ik sprak laatst een generatiegenoot, net als ik moeder van twee, leuke baan, gezellig huis, vol leven dus – maar toch of ook gek van koken. Een hobby die overal doorheen weeft, die hoogtijdagen aan elkaar bindt met traditionele gerechten, en die je dagelijks begeleidt. Dat je bij de laatste hap al aan de volgende maaltijd gaat denken, dat je recepten uitprobeert, en dat je eerst ingrediënten koopt waar je later een maaltijd bij verzint. Het was heerlijk om ervaringen uit te wisselen. De binnenpret als je een dag niet mee eet en voor jezelf de lekkerste hapjes uit de ijskast kunt combineren met een goede olie en een mooie azijn, de buitenlandse reizen waarop je nieuwe inspiratie op doet. Maar dus ook resten van zo’n bezoek aan de markt waarbij je alles hebt gekocht dat je aanstond. Ze staren je aan zodra je de ijskast opendoet. “Dan”, zo zei mijn gesprekspartner opgewekt “Dan maak ik gewoon soep!”.


En die soep lijkt natuurlijk bij voorkeur niet op de soep van gisteren, of van de week ervoor. Ik zoek afwisseling met Turkse peperpasta, chili-olie, met Japanse miso en Kroatische ajvar. Met verse tuinkruiden. Met specerijen zoals koriander en komijn, of kaneel, of paprikapoeder. Maar soms leg ik mezelf dus juist een beperking op en houd ik de soep heel erg in één richting. Dat kan een smaak zijn (zoetige tomaten en paprika bijvoorbeeld) – maar ook een kleur. Of het ontbreken daarvan. Ik kookte de soep twee keer, vandaar de verschillende foto's. Een keer met de helft gepureerd en verse tuinkruiden, een keer in een vakantiehuisje zonder blender maar met heerlijke langzaam gestoofde witte bonen erbij. Daarmee is deze blogpost dus meer een richtingwijzer dan een recept. Veel plezier!

Witte soep

Ingrediënten
Wat boter en olie
2 uien in kwart schijfjes
4-600 gram groenten zoals venkel, selderij, wit van prei, koolrabi of witte kool in een willekeurige combinatie, in blokjes
Bouillontablet of – poeder naar smaak
Eventueel wat gare witte of borlottibonen
Sap van een halve limoen of citroen
Eventueel wat druppels koudgeperste olie (olijf, zonnebloem, pompoenpit)

Bereiding
Fruit de ui in de boter en olie. Voeg na vijf tot tien minuten de groenten in blokjes toe. Begin met de hardste groente. Als je de tijd heb, laat dit dan rustig stoven. Dat levert een zoetere soep op. Blus met water en bouillonblok en laat kort koken. Serveer in deze staat of (gedeeltelijk) gepureerd, en breng voor het serveren op smaak met zout en peper en vooral ook met citroen- of limoensap. Warm op het laatst wat bonen mee. (Ik gebruikte een rest die al was gestoofd met sjalot, knoflook, rode wijn en wat gedroogde italiaanse kruiden.) Wat druppeltjes mooie koudgeperste olie zijn ook mooi voor de smaak.


31 mei 2017

Koken in vakantiehuisjes



In deze blog geef ik wat voorbeelden voor als je rustig en gezellig wilt koken en eten in een huisje. Geen culinaire hoogstandjes, maar ook geen opgewarmde blikjes met niks. Ik doe dat aan de hand van onze damesweekends. Ieder jaar gaan wij met zijn vieren ergens in Nederland een weekend naar een huisje. Wij, dat zijn vier vrouwen die tussen 1988 en 1996 een studentenhuis onveilig maakten toen ze aan de UvA studeerden. 'Onveilig' is de verkeerde term. In geen enkel ander gezelschap voel ik me zo veilig als met deze drie dames.

15 april 2017

Kool in plakken gebakken


Binnen een half uur eten op tafel, en dan ook nog in een vorm dat iedereen zijn bord leeg eet. Dat is toch vaak de dagelijkse uitdaging. Dit is een methode die weinig tijd kost en vooral ook heel weinig aandacht. Je schuift de kool in de oven, keert hem een keer halverwege, en hebt verder je handen vrij voor andere dingen.


Dat roosteren de kool ook nog lekker zoet en smaakvol maakt, en dat het roosteren in hele plakken ervoor zorgt dat de dunne stukjes niet verbranden is allemaal bonus. Oven aangooien, kool in plakken snijden, wat olie of boter aan beide kanten, zout en peper, op het bakblik leggen en in de oven schuiven, omkeren. Dat is de basisbereiding. Ik geef ook een aantal varianten want met specerijen kun je de plakken iedere keer een ander smoel geven.


Natuurlijk zijn er momenten dat je rode kool uren kunt laten stoven (dit is mijn basisrecept) of dat je ervoor kiest om hem fijn te snijden en kort te garen door eerst aan te fruiten en daarna te blussen (deze compote). Heel vaak gebruik ik kool ook als extra groente in de winter in soepen en salades. Maar als je een rode of witte kool als voorraad in de koelkast hebt is de plakkenbakken-methode een handige aanvulling op je repertoire. Het maakt de kool eigenlijk net zo praktisch als broccoli of courgette: voor de aardappelen groente vlees dagen. Of in moderne keukenlingo korrels groente burger...


En wat doe je dan met die extra tijd die je overhoudt? Dit keer koos ik tegen de avondwandeling of Netflixbinge en ging ik naar de kerk op vrijdagavond. Een rustige Goede Vrijdagdienst. In stilte de kerk uit, toch nog even vragen of ze hulp nodig hadden en het volgende moment stond ik met een klein aantal mensen 200 behoorlijk zware stoelen te verdelen voor overmorgen. Mijn stappenteller was blij! Mijn rug, waar ik vorige week doorheen gegaan was hield het goed. En ik raakte geïnspireerd door een 84-jarig gemeentelid; hij was eigenlijk fitter dan ik!


Kool in plakken gebakken

Ingrediënten
per persoon ongeveer 150-200 gram kool
wat olie of boter
peper en zout
wat specerijen en/of suiker naar keuze

Bereiding
1. Verwarm de oven op 175 graden. Snijd de kool in plakken van 1-2,5 centimeter dikte. Laat de stronk zitten voor extra houvast, verwijder die pas na het bakken. Bestrijk de plakken met een kwast met wat olie of gesmolten boter, zout en peper en kruiden (zie hieronder) naar keuze.
2. Leg ze op een schoon bakblik, zet ze in oven en keer ze als de bovenkant kleurt, na 10 tot 15 minuten. Bij dunne plakken wat sneller. Mocht het keren lastig gaan, gebruik dan twee houten lepels of pannekoekenmessen. Bestrooi rode kool eventueel met wat suiker de laatste vijf minuten.

Varianten
Rode kool: suiker en kaneel/ honing, komijn en koriander/ sumac, granaatappelsiroop en chilivlokken
Witte kool: kerrie, karwijzaad, peterselie met knoflook

Midden april - net wel blaadjes...


31 maart 2017

Dessertchocoladecakejes


Dit is een perfect recept. Bak het in kleine vormpjes en je krijgt een soort gebakken chocolademousse die het tegen iedere bonbon op kan nemen. Sterker nog, ik zou iedere Leonidasbonbon, ja ook de witte met koffieroom, laten staan voor deze cakejes. Die intense chocolade-ervaring: als dat is wat je zoekt, zoek dan niet verder. Het origineel komt van smitten kitchen en wordt wat groter gebakken, dan zijn het Belgian brownies. Voor mij is deze mini-uitvoering de ultieme maaltijdafsluiter bij een kopje sterke espresso.


Ik heb de bereiding wat aangepast zodat het nog makkelijker gaat. Als er boter met chocolade moet worden gesmolten dan gebruik ik geen bain marie. Ik zet een klein melkpannetje op met de boter. Zodra de boter is gesmolten voeg ik de chocolade toe en zet ik het vuur uit. Ik ga de andere ingrediënten afwegen en kom pas na een paar minuten terug. Als je dan even doorroert krijg je een prachtige egale massa van gesmolten chocolade en boter.


Voor een snel resultaat is het handig om dit geheel wat terug te koelen. Daarvoor hoef je niet te stoppen op dit moment. Je kunt de suiker, het zout, de eieren en de bloem toevoegen en dan het mengsel even laten staan terwijl je bijvoorbeeld de vorm invet. Het wordt veel beter hanteerbaar daardoor.


En dan is altijd weer de vraag: wat is nou de beste manier om een chocoladegebakje te presenteren of te fotograferen. Ik ben er nog niet uit. Maar misschien hoeft dat ook niet. De betovering van chocolade is zo groot, daar moeten alle normale culinaire overwegingen voor wijken!


Dessert-chocoladecakejes
voor 48 minicupcake-vormpjes

Ingrediënten
200 gram boter
200 gram pure chocolade in stukjes
1 snufje zout
200 gram kristalsuiker
4 eieren
20 gram bloem

Bereiding
1. Verwarm de oven voor op 175 graden. Smelt de boter in een klein pannetje. Zet het vuur uit. Gebruik wat van de boter met een penseel om de vormen in te vetten. Voeg de chocolade toe. Laat dit even staan.
2.  Roer achtereenvolgens zout en suiker en daarna de eieren door het mengsel en tot slot de bloem. Zet het even koud in een bodempje water.
3. Vul de vormpjes voor drie kwart en bak af gedurende 8 tot maximaal 10 minuten. De binnenkant moet nog zacht zijn. Laat ze even staan en los ze voorzichtig, eventueel met een lepel of mes.



19 februari 2017

Rotiplaten zelf maken



Rotiplaten kan je gelukkig kopen. Tegenwoordig zijn ze op veel plekken verkrijgbaar. Toch maken mensen ze zelf. Je kunt zelf de vulling kiezen, je kunt zelf bepalen hoeveel zout er in gaat (ik vind ze te zout uit de winkel). Maar goed, meer dan de liefde voor gele erwtenvulling of de afkeer van zout moet het toch een raar soort van zin in een rotklus zijn, die een mens ertoe drijft om zelf rotiplaten te maken.

18 januari 2017

Cranberry-appelcake


Een smeuïge cake , lekker zowel lauwwarm als koud. Met de frisheid van cranberries, maar niet te zuur, met een lekkere hint citroenrasp en genoeg kaneel om je op een koude dag door en door op te warmen. De cranberries lagen vooral rond Kerst volop in de winkel. Je kunt ook bevroren exemplaren uit de koeling gebruiken; ik ben vast niet de enige met Kerstresten... ook zo'n doosje uit de vriezer moet een keer op.